Adil ile Kamil

Bi vamış, bi yokmuş. Vaktin birinde, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde bi aile vamış. Onların iki tane oğlu vamış. Birisinin adı Adil, birisinin adı Kamil’miş. Bir gün annesi çocuklarına seslenmiş: — Adil, Kamil! Yavrım biz bubanla anneannene gezmeğe gidecez. Siz hiç zarar yapmayın. Evde oturun. Anne baba yola çıkmış, Adil’le Kamil de avıl* içine girmişler. Bi bakmışlar tavıklar böyle eşineri. Adil demiş Kamil’e: — Kamil, bu tavıkla gidişeri*, bunları yıkamak lazım. Kamil: — Yıkaylım, demiş. Bi kazan su kaynadeller. Tutmuşlar tavıkları kaynar suya sokmuşlar, güne kaşı da sermişler. Tavıklar ölmüş. Bi de baksalar tavıklar ölmüş. — Evvaaa! Nabcaz şindi be Kamil biz? — Kaçalım. — Nerey kaçalım? — Daya*. Bi bakmışlar bi koca top abaları vamış. Onu almışla sırtlana, bi küp de bal almışla, yola gitmişler. Bakmışla yolla çatlamış, böyle ayrılmış. Kamil demiş ki: — Adiil, baksana bu yolla susuzluktan çatlamış. — Nabcaz be Kamil? — E dökcaz balı sulaycaz, demiş Kamil. Balı dökmüşle, bitimişle, atmışla küpü bi kenara. Azcık ta gitmişle bi ormana. Ağaçlar böle sallanırmış: gıcııırt gıcıırt gıcıırt gıcııırt. — Godiil, ağaçlar üşümüş. Nabcaz, demiş Adil. — E saracaz bununlan, deyip kumaşları göstermiş. O kumaşlan ağaçları sarmışlar. Gitmişle gitmişle bi baksala ki çoban koyunları semiş, koyunlar otlamış. Bi de bakmışlar bi kuzu va. Emen tutmuşlar o kuzuyu kesmişler. Bakmışlar ormanın içinde bi oda var. Odanın içine götümüşler. Koymuşlar onları oraya, çalı çıpı toplayıp da pişirmek için dışarı çıkmışla. Ondan so birisi kaşı gelmiş onlara. Kamil demiş: — Ağabey, biz filan yere kuzu koyduk hem alma onu, olur mu? — Almam, demiş o da. Onla çalı çıpı toplarken adam geleri o odanın içinden kuzuyu alıp gide. Bi gelse ki Adil’le Kamil kuzu yok. Voz voz sinek içesi. — Adil kuzu nede kalmış acaba, demiş Kamil. — E ne de kalcak Kamil, baksana şu sinekle yimiş onu, demiş Adil. Girivereller sineklere urmağa*, girivereller sineklere urmağa. — Nabcaz şincik biz, demiş Kamil. — Nabcaz, gidicez bu sinekleri mahkemeye vericez, demiş Adil. Mahkemeye gidelle. Hâkime savcıya detleni anladelle. O arada hâkimin bununa bi sinek koneri. Adil hemen hâkimin bununa bi moçuk* patladeri. Hâkimi devirivemiş. Masal da orada bitivemiş. * avıl: Ağıl, evcil küçükbaş hayvanların barındığı çit veya duvarla çevrili yer. * gidişmek: Kaşınmak. * daya: Dağa. * urmak: Vurmak. * moçuk: Tokat.