Çakal ile Porsuk

Bir çakal ile porsuk varmış. Bunlar iyi arkadaşlarmış. Beraber tarla ekmeye karar vermişler. Tarlayı birlikte kazmışlar, mısır ekmişler. Mahsul çıkınca da paylaşmaya karar vermişler. Hasat zamanı gelmiş, çakal tarlaya gitmiş. Bakmış ki tarlada bir tane bile mısır yok! Hemen arkadaşı porsuğun yanına gitmiş. Ona: — Sen ne yaptın arkadaş! Benden habersiz ektiğimiz mısırları yemişsin, demiş. Porsuk: — Olur mu öyle şey çakal kardeş! Ne söylediğini kulağın duyuyor mu? Bak senin sözlerin çok gidiyor dikine, demiş. Çakal: — Senin de ayakların çok gidiyor ekine, demiş. Porsuk: — Hâlâ gidiyorsun burnunun dikine, birini suçlamadan önce iyi dinle, demiş. Bunlar kavgaya tutuşmuşlar. Dengelerini kaybedip suya düşmüşler. Suda can derdine düşen iki arkadaş, kendilerini sudan kurtarmışlar. O esnada oradan geçen bir sincap: — Emeğinize sağlık arkadaşlar, mısırlarınız da çok lezzetliydi. Dün gece mecbur kaldığımız için hepsini yedik ama bunu telafi edeceğiz, demiş. Olanları duyan çakal, anlayıp dinlemeden porsuğu suçladığı için çok pişman olmuş. Arkadaşından özür dilemiş. Porsuk da sakin kalamayıp kavgayı başlattığı için çakaldan özür dilemiş. Böylece iki arkadaş, birbirlerini suçlamadan, saygı ve sabırla dinlemek gerektiğini anlamış. Bir daha da hiç kavga etmeden problemlerini çözmüşler. Gökten üç elma düşmüş, biri bu masalı anlatanın, biri dinleyenlerin, biri de arkadaşlarını anlayışla dinleyebilenlerin başına…