Civciv Kız

Bir varmış, bir yokmuş. Eski zamanlarda köyün birinde yaşayan bir anne ile kızı varmış. Bu kadının tek kızından başka kimsesi yokmuş. Kızını çok seviyor, yanından ayrılmasını istemiyormuş. Kız büyüdükçe güzelleşiyormuş. Bu durum kızın annesini telaşlandırmış. Anne, kızının güzelliğinin başına bela olmasından korkuyormuş. Anne bu korkuyla Allah’a yalvarmış: — Kızım yanımda kalsın, kimse onu ve güzelliğini görmesin, demiş. Ondan sonra güzel kız bir civcive dönüşmüş. Güzel kız kendi evinde olduğu gibi görünüyorken dışarıda civciv gibi görünüyormuş. Annesi nereye gitse, civcivini de yanında götürüyormuş. Bunların bir komşuları varmış. Bu komşunun da gönülleri güzel üç kızı varmış. Ama onlarla kimse evlenmek istemiyormuş. Civciv kılığındaki genç kız, bu kızların yanında doğal hâline dönüşüyor ama dışarı çıkacağı zaman tekrar civciv oluyormuş. Civciv kız, komşularının bu üç kızıyla çok iyi arkadaşmış. Sık sık onları ziyarete gidermiş. Bir gün üç delikanlı, güzel kızı arkadaşlarının evine girerken görmüş. Kızın güzelliğinden etkilenen gençler, bu kızla evlenmek istemişler. Ailelerini de bu kızı istemeleri için yaşadığını düşündükleri eve göndermişler. Ancak kız, yabancılar eve girince hemen civciv kılığına giriyormuş. Görücüler de onu göremeyince evdeki kızlardan birini istiyorlarmış. Böylece güzel kızın üç arkadaşı da evlenmiş. Güzel kız civciv kılığını bırakıp bir gün kırlarda dolaşmaya çıkmış. Kırlarda dolaşırken bir delikanlıyla karşılaşmış. Onu görür görmez çok beğenmiş. Delikanlı da kıza vurulmuş. Ama güzel kız, nerede oturduğunu, kimin kızı olduğunu delikanlıya söylememiş. Delikanlı, divane olmuş. Kız birden civciv olup ortadan kaybolunca izini de takip edememiş. Günler günleri kovalamış. Bir gün güzel kızın evlenen arkadaşları, ağlayarak evlerine geri dönmüşler. Annelerine kocalarını şikâyet etmiş, kocalarının kendilerini beğenmediklerini söylemişler. Oysa bu kızlar eşlerini çok seviyorlar, onlara çok güzel davranıyorlarmış. Olanları duyan güzel kız, çok üzülmüş ve bir gün annesine: — Anne bu böyle olmayacak, bunun sonu yok. Ben artık civciv olmayacağım, demiş. Annesi de çaresiz bu durumu kabul etmiş. Güzel kız, komşularına giderek olup biten her şeyi anlatmış. Arkadaşlarının eşlerine güzel yüzden kırk günde bıkılabileceğini ama güzel huydan kırk yılda bıkılamayacağını söylemiş. Sadakatin, asaletin, huy güzelliğinin çok önemli olduğunu ve arkadaşlarının eşlerini ne kadar çok sevdiklerini anlatmış. Kızların kocaları da genç kıza hak vermişler. Eşlerinin kıymetini anlamışlar. Güzel kız, daha sonra ormanda gördüğü delikanlıyı bulmuş. Ona da başından geçenleri bir bir anlatmış. Delikanlının ailesi, güzel kızı annesinden istemiş. Güzel kızın annesi, kızını isteyen genci çok beğenmiş. Gönül rahatlığıyla bu gencin kızıyla evlenmesini kabul etmiş. Bundan sonra herkes, mutlu mesut yaşamış. Annesi de ölene kadar kızının yanında kalmış, kızına can yoldaşı olmuş.