Engül ile Şengül

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken pireler berber iken babam annemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken bir Engül varmış, bir Şengül varmış, bir de anneleri varmış. Anneleri bir gün demiş ki: — Engül’üm, Şengül’üm siz evde durun ben size yemek getireyim. Ben gelmeden hiç kimseye kapıyı açmayın. — Tamam anne ama biz senin geldiğini nasıl anlayacağız? — Benim sesim incedir, ellerim ile yüzüm de beyazdır. Siz beni böyle tanırsınız, demiş. — Tamam, demiş yavruları da. Anne, Engül ile Şengül’e yiyecek bulmaya gitmiş. Engül ile Şengül’e yiyecek bulmak için ormanı aramış, taramış. Anne evde yokken bir kurt Engül ile Şengül’ün evine gelmiş. Kurt onlara demiş ki: — Engül’üm Şengül’üm, açın kapıyı ben geldim. Ağzımda su, kucağımda ot, göğsümde süt getirdim, demiş. Engül ile Şengül, camdan bakmışlar ki bu gelen anneleri değil. Kapıdakine: — Biz kapıyı açamayız. Sen bizim annemiz değilsin, demişler. Kurt: — Sizin anneniz nasıl biridir, diye sormuş. Engül ile Şengül: — Bizim annemizin eli beyazdır, yüzü beyazdır, sesi de incedir, demişler. Neyse kurt, bunları duyunca kalkıp gitmiş. Ellerini una, yüzünü de una bulamış. Sonra bir daha Engül ile Şengül’ün evine gelmiş. Bu sefer sesini incelterek: — Engül’üm Şengül’üm açın kapıyı ben geldim. Ağzımda su, kucağımda ot, göğsümde süt getirdim, demiş. Engül ile Şengül, camdan bakmışlar ki kapıdaki kişinin elleri beyaz, yüzü beyaz, sesi de ince. Hemen kapıyı açmışlar. Onlar kapıyı açar açmaz kurt, Engül ile Şengül’ü yutmuş ve evin bir köşesine uzanıp yatmış. Akşam olunca Engül ile Şengül’ün anneleri eve gelip bakmış ki yavruları yok! Panikle: — Engül’üm Şengül’üm, diye bağırmış ama onların sesini duymamış. Sonra bir kurdun evin bir köşesinde yattığını görmüş. Kurdun karnı da şişmiş. Anne anlamış ki Engül ile Şengül’ü bu kurt yutmuş. Kurt uyurken kurdun karnını açmış. Engül ile Şengül’ü oradan çıkarmış, kurdun karnına da taş doldurmuş. Ondan sonra kurdu orada bırakmış, yavrularını da alarak evden uzaklaşmış. Ormanda kendilerine yeni bir yuva kuran Engül, Şengül ve anneleri ömürlerinin sonuna kadar huzur içinde yaşamışlar. Uykudan uyanan kurt ise yaptıklarının bedelini canıyla ödemiş. Kötülük eden kötülük bulmuş. Engül ile Şengül de daha dikkatli olmuşlar, herkese de hemen güvenmemişler.