İlbay

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal, pireler berber iken, ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken uzak bir ülkede İlbay adında bir çocuk varmış. Bu çocuk akıllı mı akıllıymış. İlbay’ın iki  arkadaşı varmış. Bir gün bu arkadaşları:

— İlbay biz çok sıkıldık, biraz dışarıya gezmeye gideceğiz, bizimle gelir misin, demişler.

Üç arkadaş yola çıkmışlar, gezerken gezerken hava kararmış, akşam olmuş, bunlar kaybolmuşlar. Kaybolunca ne yapalım, ne yapalım derken biri:

— Bacası tüten, ışık yanan eve gidelim, demiş.

Diğeri:
— Su akan yere gidelim, demiş.

Bunlar hep birlikte bacası tüten, ışık yanan eve gitmeye karar vermişler.

Gitmişler gitmişler evin kapısını çalmışlar. Kapıyı yaşlı bir kadın açmış. Çocuklar kadına:
— Biz kaybolduk nine, bizi evine alır mısın, demişler.

Yaşlı kadın dev anasıymış. Çocukları görünce gözlerinin içi gülmüş:
— Gelin yavrularım gelin, acıkmışsınızdır, diyerek bunları eve almış.

Onlara yemek hazırlamış. Sonra da yatak serip onları yatırmış:
— Siz şimdi uyuyun, ben size sabah olunca çörek börek yaparım, demiş.

Herkes yatmış uyumuş. İlbay, kadının kendilerine kötülük yapacağını anlamış, uyumamış. Sessizce yataktan kalkıp dev anasını dinlemiş. Dev anası kendi kendine:

— Bunlar iyice uyusun, ben de gidip bunları yiyim, iyice acıkmıştım, demiş.
İlbay dev anasının söylediklerini duymuş. Bir süre sonra dev anası odaya girmiş:

— Kim uyur, kim uyanık, demiş.

İlbay:
— Nine herkes uyudu, bir ben uyanık, demiş.

Dev anası:
— Sen niye uyanıksın evladım, demiş.

— Annem ben uyumadan önce çaydan bana kalburla su getirirdi, ben de onu içer öyle uyurdum. Sen de getir içeyim, sonra da uyuyayım, demiş İlbay.

Dev anası, kalburu eline alıp çaya gitmiş. Suyu kalbura doldurmaya çalışmış ama su kalburdan dökülüyormuş. Dev anası suyu doldurmaya çalışırken İlbay da arkadaşlarını uyandırmış. Duyduklarını onlara anlatmış. Bunlar evden kaçmışlar. Suyu dolduramayan dev anası sinirlenmiş, kalburu bir kenara atmış. Eve gelip bakmış ki ne İlbay var ne de arkadaşları! Öfkeyle çocukların peşine düşmüş ama onlara ulaşamamış. Dev anasından kurtulan çocuklar  bir daha bilmedikleri yerlere gitmemişler, geç vakitte de dışarı çıkmamışlar.

Gökten üç elma düşmüş, biri bu masalı anlatanın, biri dinleyenlerin biri de geç vakitte dışarı çıkmayan çocukların başına...