Üvey Annenin Zulmü ve Sarı İneğin Sırrı Masalı

📜 Üvey Annenin Zulmü ve Sarı İneğin Sırrı Masalı

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken, ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken, mutlu mesut yaşayan bir karı koca varmış. Bunların, tatlı mı tatlı, şirin mi şirin bir de kızları varmış.

Namun bu saadet, annenin ölümüyle gölgelenmiş. Kız öksüz kalmış. Kızın babası bir süre sonra başka bir kadınla evlenmiş. Yeni üvey annenin de bir kızı varmış, adı Fatma'ymış. Üvey anne, öz kızı Fatma'ya huzur vermiyormuş.

Zulüm gören Fatma ise teselliyi annesinden kalan sarı ineği ile vakit geçirmekte buluyormuş. İnekleri yayıyor, onları sulayıp geri getiriyormuş.

İğ Düşürme ve Ninenin İki Suyu

Fatma, inekleri yayarken bir yandan da iğ ile ip eğirirmiş. Bir gün, eğirdiği iğ, yakınlardaki bir ninenin bacasının deliğinden aşağıya düşmüş.

Kız hemen nineye seslenmiş: "Nine iğimi ver!"

Nine ise: "Kızım aşağı gel de vereyim," demiş.

Fatma aşağı inmiş. Nine, kıza su ve yemek ikram etmiş. Fatma ise: "Nine ekmeğine de kurban olayım, suyuna da. İneğim kaybolur, iğimi ver de gideyim," diyerek gitmek istemiş.

Nine, kıza çok önemli bir sır vermiş:

— Sana bir çift lafım var, beni dinle. Şu ilerideki dereden kara ve beyaz su akar. Kara suyla gözlerini yıka, beyaz suyla da yıkan.

Kız ninenin dediklerini yapıp evine gitmiş.

Kibir ve Çirkinleşme

Ertesi gün üvey kardeşi, kıskançlıkla inek yaymaya gitmiş ve o da iğini ninenin bacasından aşağıya düşürmüş. Nine onu da yemeğe çağırmış. Üvey kardeş ise kibirle nineyi terslemiş:

— Suyunu da ekmeğini de istemem, iğimi ver de gideyim!

Nine ona da aynı tavsiyede bulunmuş, fakat suları ters kullanmasını söylemiş:

— Şu ilerideki dereden bir kara, bir de beyaz su akar. Beyaz suyla gözlerini yıka, kara suyla da yıkan.

Kız dereye gidip ninenin söylediklerini yapmış. Sonuçları ise şaşırtıcı olmuş: Günden güne Fatma güzelleşirken, üvey kardeşi çirkinleşmeye başlamış.

Sarı İneğin Vasiyeti ve Mucize

Üvey anne bu duruma dayanamamış ve Fatma'ya kızmış:

— Neden benim kızım çirkinleşiyor da, sen güzelleşiyorsun? Senin en sevdiğin ineğinden seni ayırayım da gör!

Üvey annenin ineği kesme kararı Fatma'yı çok üzmüş. Fatma üzülünce annesinden kalan sarı inek, Fatma ile konuşmaya başlamış ve bir vasiyette bulunmuş:

— Üzülme Fatma. Şimdi beni güzelce yay ve karnımı doyur. Onlar benden kavurma yaptıklarında etim sana tatlı, diğerlerine acı gelecek. Benim kemiklerimi de bir torbaya koyup toprağa göm.

Gerçekten de sarı ineğin eti Fatma’ya tatlı, diğerlerine ise acı gelmiş. Üvey anne bu duruma akıl erdirememiş. Fatma, sarı ineğin kemiklerini gizlice bir torbaya koymuş ve toprağa gömmüş.

Düğün Gecesi ve Sabır Taşının Keşfi

Köyde bir komşunun düğünü varmış. Üvey anne ve kızı düğüne gitmişler, Fatma'yı ise götürmemişler. Fatma üzüntüyle kapının önünde ağlarken, yaşlı bir nine kapıya gelmiş:

— Ağlama kızım, karşıdan bir kervan geliyor. Üstünü başını giy, onlarla beraber düğüne git.

Fatma, düğünde giyecek elbisesi olmadığını söyleyince, yaşlı kadın ondan inek kemiklerini getirmesini istemiş. Fatma, gömdüğü torbayı çıkarıp getirmiş. Yaşlı kadın bu kemikleri altına, elbiseye ve ayakkabıya dönüştürmüş!

Böylece Fatma, kervana karışıp düğüne gitmiş. Düğünde eğlenirken ağanın oğlu Fatma’yı görüp beğenmiş. Fatma da oğlanı beğenmiş ama üvey annesinden önce eve gitmek zorundaymış. Oğlan peşinden koşsa da Fatma, onunla konuşamadan evine girmiş.

Horozun İhbarı ve Mutlu Son

Ertesi gün ağa, Fatma'nın evine hayırlı bir iş için ziyarete geleceğini bildirmiş. Ağa ile oğlunun geleceğini duyan üvey anne, Fatma’yı tandırlı odaya kilitlemiş.

Ağa ile oğlu eve gelmiş. Üvey anne kendi kızını karşılarına çıkartmış ama oğlan, beğendiği kızın bu olmadığını söylemiş. Üvey anne, başka kızı olmadığını iddia ederken, evin camına konan horoz seslenmiş:

— Fatma bacım tandır damında!

Bunu işiten ağanın oğlu hemen tandır damına gitmiş ve kapıyı açtırmış. Fatma’yı gören oğlan, ona evlenmek istediğini söylemiş. Fatma da bu teklifi kabul etmiş.

Ağa’nın oğlu ile Fatma’ya kırk gün kırk gece düğün yapmışlar. Onlar ermiş muratlarına, biz çıkalım kerevetlerine…