Yokluktan Varlığa

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, iki arkadaş varmış, eski bir han içinde. Bu iki arkadaştan biri çok iyi niyetli, diğeri ise kötü niyetliymiş. Bunlar yolculuğa çıkmaya karar vermişler. Yola çıkmadan önce aralarında bir anlaşma yapmışlar. Acıktıklarında önce birinin, daha sonra da diğerinin yemeğini paylaşacaklarmış. Az gitmişler, uz gitmişler, dere tepe düz gitmişler, acıkmışlar. Önce iyi niyetli olanın yemeğini paylaşmışlar. Sonra yollarına devam etmişler. Bir süre gittikten sonra tekrar acıkmışlar ama bu sefer kötü niyetli arkadaş yapılan anlaşmaya uymamış. Yemeğini arkadaşıyla da paylaşmamış: — Annem bana, sahip olduğum şeyleri kimseyle paylaşmamamı tembih etti. Bu yüzden ben sana bir yudum su bile vermem, diye yalan söylemiş. İyi niyetli arkadaşın yürüyecek takati kalmamış. İyice bitkin duruma düşmüş. Susuzluktan da dili damağı kurumuş. Bunlar bir kuyu başına gelmişler. İyi niyetli arkadaş, diğerine kendisini kuyuya bırakmasını istemiş. Kötü arkadaş hemen: — Çok istiyorsan bırakırım, demiş. Arkadaşını kuyuya bırakıp yoluna devam etmiş. İyi niyetli genç, kuyuda bir yılanla karşılaşmış ve onunla arkadaş olmuş. Adamın iyi niyetli olduğunu anlayan yılan, ona yardımcı olmuş. Ona yiyecek getirerek bedeninin güçlenmesine yardım etmiş. Günlerden bir gün bu kuyunun başına kurt ile tilki gelmiş. Bunlar kendi aralarında konuşmaya başlamışlar. Bu konuşmaları da kuyudaki genç duymuş. Kurt arkadaşına: — Yukarı köyün ağasının kızı hasta, kızın hastalığını sadece bu kuyunun suyu iyileştirebilir ama bunu kimse bilmiyor, demiş. Tilki de kurda: — Aşağıdaki köyde su yok. Köylüler çok uzak bir çeşmeden su çekmeye gidiyorlar ama yeraltında su kaynakları var bilmiyorlar, demiş. İyi niyetli genç, bütün bunları duymuş. Kuyudan çıkıp köylülere ve hasta kıza yardım etmek istemiş. Bu isteğini de yılana söylemiş. Yılan genci kuyunun dışına çıkarmış. Genç de hemen kurdun bahsettiği köye gidip misafir olmuş. Oradaki köylülere yeraltındaki suyun nerede olduğunu göstermiş. Köylüler bu duruma çok sevinmişler ve iyi niyetli gence yüz koyun hediye etmişler. Genç oradan çıkmış, aşağı köye gitmiş. Köylülere sora sora ağanın evine ulaşmış. Ağaya kızının durumunu sormuş. Ağa da kızının bir senedir suskun ve odaya kapalı olduğunu söylemiş. Bir sürü tedavi uygulandığını ama hiçbirinin işe yaramadığının söylemiş. İyi niyetli genç, ağaya müsaade ettiği takdirde kızını iyileştirebileceğini söylemiş. Ağa, gence izin vermiş. Genç de kuyudan getirdiği suyu kıza içirmiş. Genç adamı ağa evinde misafir etmiş. Bir süre sonra ağanın kızı, ayağa kalkmış. Sevinçle annesine ve babasına sarılmış. İyi niyetli gence de teşekkür etmiş. Kızın babası iyi niyetli genci çok sevmiş. Kızıyla onu evlendirmek istemiş. Genç ile kız da birbirleriyle evlenmek istemişler. Bunlar evlenmişler. Çoluk çocuğa karışmışlar. Köylülerin gence hediye ettiği koyunlarla geçimini sürdüren adam, kısa sürede zengin olmuş. Günlerden bir gün bir dilenci, iyi adamın yanına gelmiş ve ondan yiyecek istemiş. İyi niyetli adam, kötü niyetli arkadaşını hemen tanımış ve ona kendini tanıtmış. Kötü niyetli adam, gence nasıl zengin olduğunu sormuş. İyi niyetli adam başından geçenleri anlatmış. Adama da yardım edip onu uğurlamış. Kötü adam, arkadaşını kıskanmış. Bu yüzden de arkadaşını bıraktığı kuyuya inmiş. Kuyudan geri çıkamayacağını anlayan adam, yaptıklarından pişman olsa da son pişmanlık fayda etmemiş.