Dev Masalı

Bir varmış birden yok olmuş, şaka maka bir yana uzun zamanların birinde bir padişah varmış. Onüç tane oğlu varmış. Bir de bir bahçesi varmış. O bahçede bir elma varmış. O elma her sene 10üç meyve verir, onun üçü de bahardan bahara bir ısırık alırmış. Ne olduğunu bilemiyormuş padişah. Sonra padişah demiş ki: — Hele gidin bahçeyi bekleyin, bakın bu elmalara ne oluyor?

Büyük oğlu gidip tüfeğini almış, elmanın altına oturmuş. Dev gelmiş, o elmanın tekini alıp gitmiş. Gelmiş eve babasına demiş ki: — Sabahtan kalktım, elmanın teki yok. — Oğlum, kimin koparttığını görmedin mi? O da demiş ki: — Gece yarısına kadar bekledim, görmedim. Ortanca oğluna demiş ki: — Sen git bekle. O da tüfeğini alıp beklemeye gitmiş. Beklerken düşmüş, yatmış.

Dev gelmiş, elmanın tekini de almış gitmiş. Bir de uyanmış ki elma dalda yok! Kimin götürdüğünü bilmemiş. Koşmuş eve gelmiş oğlu. Babası sormuş ki: — Ne yaptın oğlum? — Elmanın tekini de götürmüşler, hiç haberim olmamış. Uykudan sıçradım ki elma yok. Küçük oğlu da demiş ki: — Bunların elinden iş gelmez. Dur ki ben gideyim, bu elmanı bekleyeyim. Bakalım bu elmayı kim götürüyor, demiş. Oğlan kalkmış, silahını almış gitmiş. Gitmiş, elmanın dibine yatmış, beklemiş.

Bakmış ki dev gelmiş, o elmaya çıkmış, o elmayı kopartmış. Koparttıktan sonra almış gitmiş. Oğlan da arkası sıra gitmiş. Bakmış görmüş ki bir kuyunun içine girmiş. Oğlan geri dönmüş gelmiş. Gelmiş kardeşlerine haber etmiş. Sonra babasına söylemiş. Babası da: — Gidin o devden elmalarımı kurtarın. Bu işin çaresine bakın, demiş Üç kardeşler gitmişler. Gitmişler, küçük kardeşe bir ip bağlamışlar, onu kuyuya sallamışlar. Salladıktan sonra o çocuk kuyunun içini bir memleket olarak görmüş. O buradaki bir kapıyı açıp içeri girmiş. O kapı da devin evine çıkmış. İçerde üç bacı oturuyormuş.

Onlar demişler ki: — İnsanoğlu, buraya niye geldiniz? Burası yedi baş devin evidir. Oğlan da demiş ki: — O dev nerede? Ben o dev için geldim. — Dev filan yerde uykuya yatmıştır. Hemen oğlan kılıcını almış, o deve bir tane vurmuş. O dev demiş ki: — Bir tane daha vur insanoğlu.

Oğlan da demiş ki: — Anamdan bir kere doğmuşum. Devi orada öldürmüş. O iki bacıları kuyudan dışarı çıkarmış. Kalmış küçük bacı. Oğlan demiş ki: — Gel seni de dışarıya çıkartayım. Kız da demiş ki: — Sen çık. Ben sonra çıkarım. Sonra senin kardeşlerin ipi keser, kuyuya atar. Sonra oğlan kızı dışarıya çıkarmış. Kalmış oğlan içeride. Kardeşler oğlanı yarı yere kadar çekmiş, sonra ipi kesmişler.

Oğlan olduğu gibi yere düşmüş, dört beş adım içeriye gitmiş. Burası da kocakarının eviymiş. O kocakarı, oğlana demiş ki: — Oğlum sen in misin, cin misin? Oğlan da: — Ben insanım, demiş. Oğlan susamış, su istemiş. Kocakarı da: — Oğlum bizim burada su yok ki, demiş. Oğlan: — Ana! Ne susuz memleketmiş burası, demiş. Kocakarı da: — Oğlum burada, pınarın içinde bir dev var, günde bir adam almadan bize su vermez. Bugün sıra padişahın kızındadır.

Gidecekler, kızı verecekler ki dev bize su versin, demiş. Oğlan gitmiş, kılıcını alıp bir çınar ağacının dibine yatmış. Orada Zümrüdüanka kuşunun cücüklerini* yılan yiyormuş. Hemen oğlan yukarıdan sıçramış, kalkmış o yılanı uzaklaştırmış. Bir de o Zümrüdüanka gelmiş ki cücükleri çığrışıyor! Hemen oğlan o çınar altının dibinde yatmış. Zümrüdüanka kuşu oğlanın cücüklerine zarar verdiğini düşünmüş.

Oğlana doğru yaklaşmış ama hemen cücükler çığrışmış: — O bizim canımızı kurtardı, demişler. Oğlan oraya düşüp yatmış. Kuş da gölge olsun diye kanatlarını onun üstüne germiş. Oğlan yatarken ağlayan insanların sesiyle uyanmış. Hemen uykudan kalkmış. Bir de bakmış ki bir kız ağlaya ağlaya gidiyormuş. Oğlan kıza: — Derdin ne, diye sormuş. O da demiş ki: — Beni deve vereler ki dev beni alsın, bizim ahaliye su versin. Neyse, oğlan o kızın arkası sıra gitmiş. Dev başını uzatınca hemen oğlan devin başına bir kılıç vurmuş. Devi orada öldürmüş. Kız da hemen elini kana batırmış, oğlanın sırtına vurmuş.

Böylece artık herkese su dağılmış. Kız da doğruca babasının evine gitmiş. Padişah: — Kızım niye koydun geldin? Yoksa kaçtın mı, demiş. — Baba, bir oğlan devi vurdu, ben de kurtuldum, demiş. Padişah hemen, bütün ahali gelsin, kapının önünden geçsin, diye tellal çağırttırmış. Sonra da kızına: — Bu ahalinin hangisidir seni kurtaran, demiş. Kız: — Bunların hiçbiri kurtarmadı, demiş. Padişah, tellala sormuş: —Ahalinin hepsi bu mu? Gelmeyen var mı, demiş. O da demiş ki: — Bir koca karının evindeki adam kaldı, demiş. Padişah: — Git onu da getir, demiş. Tellal, gitmiş getirmiş o adamı. Padişah: — Kızım bu mudur seni kurtaran, demiş. — Evet, beni kurtaran budur, demiş kızı. — Öyleyse oğlum kızımı sana vereyim mi, demiş.

Oğlan padişaha dönüp: — Yok padişahım. Benim istediğim murat odur ki dünya yüzüne çıkayım. — Ne istiyorsun oğlum, söyle demiş padişah. — Kırk tuluk et istiyorum, demiş. Oğlana istediği kırk tuluk et verilmiş. Sonra oğlan Zümrüdüanka kuşunun yanına gelmiş. Kuş oğlana: — İste muradını, demiş. Oğlan da: — Dünya yüzüne çıkmaktır muradım, demiş. Kuş demiş ki: — Git, kırk tuluk da şarap bul. Gitmiş oğlan padişahın yanına, demiş: — Padişahım, kırk tuluk da şarap ver. Padişah, oğlana kırk tuluk şarap vermiş, kırk tuluk da et vermiş. Onları almış, kuşun yanına gitmiş. Kuş: — Bin sırtıma. Gaa, dedikçe et vereceksin.

Guu, dedikçe şarap vereceksin, demiş. Kuş, bindirmiş oğlanı sırtına. Sonra da oğlana: — Gözünü yum, aç. Bak gör dünya ne kadar görünüyor, demiş. Oğlan da demiş ki: — Bir yıldız gibi görünüyor. Oğlan kuşa gaa, dedikçe et vermiş; guu, dedikçe de şarap vermiş. Kuş yine oğlana: — Yum gözlerini, demiş. Oğlan yummuş gözlerini. Sonra kuş: — Aç, demiş gözünü. Oğlan açmış gözünü ki dünya yüzündeymiş. Sonra kuş, oğlanı yere indirmiş. Oğlana: — Haydi oğlum, Allah selamet versin, demiş.

Oğlan da gitmiş evine, anasına babasına kavuşmuş. Olanları babasına anlatmış. Kardeşleri oğlandan af dilemişler. Üç kardeşin en küçüğü de oğlanı bekliyormuş. Oğlan o kızla evlenmiş. Kardeşlerini de affetmiş. Onlar da bir daha oğlanı kıskanmamışlar. Yemişler, içmişler muratlarına geçmişler. *cücük: Kuş yavrusu.