Kaderden Kaçamayan Şehzade Masalı

📜 Kaderden Kaçamayan Şehzade Masalı

Zamanın birinde yaşayan, ünlü bir kervancı baba varmış. Bu kervancı baba, bir nevi kâhin gibiymiş; kader yazarmış: — Filanın kızı filanın oğluna, diyerek kaderleri kağıda yazar, bunu da denize atarmış.

Günlerden bir gün, padişahın oğlu, atına binerek kervancı babanın yanına gitmiş. Ona: — Benim kaderimi kime yazdın kervancı baba, demiş.

Kervancı baba: — Senin kaderin bir çobanın kızıdır, demiş adam.

Oğlan bu cevaba çok üzülmüş ve öfkelenmiş: — Kimse benim kaderimi bir çobanın kızına yazamaz!

Şehzade, kaderini değiştirmeye karar vermiş.

👶 Kaderi Değiştirme Çabası ve Bebeğin Kaçırılması

Oğlan kılık değiştirip kervancı babanın söylediği çobanın evine varmış. Tanrı misafiri olarak eve girmiş. Çobanla biraz sohbet edip o evde yatıya kalmış.

Evdekiler uyuyunca şehzade, kundaktaki kızı alıp kaçırmış. Kundağa da bir kese altın bırakmış. Sonra da bebeği ormana götürüp atmış. Kendi de sarayına dönmüş.

Sabah olunca çobanla eşi, kundaktaki bebeklerinin yerinde bir kese altını görmüşler. Misafirin çocuklarını kaçırdığını anlamışlar.

Çoban hemen yola düşmüş, dağ tepe demeden kızını aramış ama onu bulamamış.

🐾 Çolak Kol ve Kaderin Dönüşü

Ormandaki kızı kurtlar bulmuşlar. Onu alıp mağaraya götürmüşler. Ertesi gün çoban dağda koyun güderken mağaradan gelen bir bebek sesi duymuş. Gidip bakmış ki bu bebek, kendi bebeği!

Çoban gözyaşları içinde kızına sarılmış, onu alıp evine getirmiş. Çoban bebeği ormana atınca, bebeğin kolu çolak olmuş.

Günler günleri kovalamış. Çoban, şehzadenin bıraktığı altınlarla zengin olmuş. Padişahın sarayının yanında bir saray yaptırmış. Çobanın kızı da serpilip güzelleşmiş, evlilik çağına gelmiş.

💖 Aşk ve Acı Gerçek

Bir gün padişahın oğlu, bu kızı görmüş. Güzelliğine vurulup kıza âşık olmuş. Oğlan, annesine ve babasına bu kızla evlenmek istediğini söylemiş.

Padişah gidip bu kızı oğluna istemiş. Kızın ailesi, kızlarını şehzadeye vermişler.

Düğün günü şehzade, karısının kolunun çolak olduğunu görmüş. Karısına: — Koluna ne oldu, diye sormuş.

Karısı da olanları anlatmış: — Küçükken bir misafir evimize gelip beni kaçırıp ormana atmış, kurtlar bulup mağaraya götürmüşler. Babam da beni aramak için dağa çıkmış. Sesimi duyup mağaraya gitmiş. Kolum o günden sonra çolak olmuş, demiş.

⏳ Kaderden Öte Yol Yokmuş

İşittikleri karşısında padişahın oğlu, yaptıklarından büyük bir pişmanlık duymuş. Gözyaşları içinde: — Demek ki kaderden öteye yol yokmuş, demiş.

Eşine tüm olanları anlatıp ondan af dilemiş. O günden sonra kaderinin önüne geçmek için çabalamamış. Başına gelen her durumu sabırla karşılamış.