Altın Yumurtlayan Tavuk

Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, bir tane adam varmış. Bu adamın bir de horozu varmış. Bu horoz saatleri şaşırmış, dakika başı ötüyormuş. Bir gün adamın canına tak etmiş: — Of arkadaş! Bu nedir böyle, demiş. Horozu satmaya karar vermiş. Onu alıp pazara götürmüş, sonra da: — Etli horozum var. Şöyle etli, böyle etli, diye horozunu öve öve satmış. Kazandığı parayla da bir tane tavuk almış. Aldığı tavuğu eve getirip kümese koymuş. Ardından yatağına gidip uyumuş. Sabah olmuş, adam kahvaltı yapmak istemiş: — Gideyim de tavuk yumurtladıysa alıp yiyeyim, demiş. Kümese girdiğinde bir de ne görsün? Aldığı tavuk altın yumurtlamış. Bu duruma çok şaşıran adam heyecanla: — Kötü horozu görüyor musun? Sayesinde altın yumurtlayan tavuğum oldu. Bundan sonra yaşadık artık, işimiz iş, demiş. Bir gün böyle, iki gün böyle derken bu adam sabırsızlanmış, yerinde duramamış. Aklına bir fikir gelmiş: — İyisi mi, ben bu tavuğu iyice besleyeyim. Ona bir sürü yem yedireyim. Böylece bir günde daha fazla altınım olur. Her gün bir altın mı bekleyeceğim, demiş. Tavuğa sürekli yem vermiş. Tavuk önüne konan bütün yemleri yemiş. Ertesi sabah adam: — Şimdi altınlarımı alabilirim, diye heyecanla kümese gitmiş. Fakat kümese girdiğinde tavuğunun öldüğünü görmüş. Adamın o an aklı başına gelmiş, dizlerini dövmüş: — Kendi ellerimle altın yumurtlayan tavuğumdan oldum, kim ne yaparsa kendine yapar, aza kanaat etmeyen çoğu da bulamazmış, demiş.