Kara Böcük İle Fare

Bu masal, klasik hayvan evliliği, geç kalma, iletişim ve inatlaşmanın sonuçları temalarını işleyen kısa ve mizahi bir fabldır. Özellikle böceğin suya düşme anında atlı adama söylediği kafiyeli sözler ve karı kocanın inatlaşması dikkat çekicidir.

🐞 Kara Böcük ile Farenin İnatlaşması

Bir varmış, bir yokmuş. Bir kara böcük ile bir fare evlenmişler. Bir gün otururlarken acıktıklarını fark etmişler.

Kara Böcük, Fare'ye planı anlatmış: — Sen git değirmenden un getir, ben de çingilleri alıp su getireyim. Hamur yoğurup ekmek edelim.

Fare, ufak bir bezden torba yapıp değirmene doğru yola çıkmış. Böcek de şitilleri (kovaları) alıp su doldurmaya gitmiş.

💦 Atlı Amcaya Haber

Kara Böcük, yolda giderken bir ineğin bastığı ayak izine dolan suya düşmüş. Böcek tam debelenirken, arkasından köpeğiyle birlikte atlı bir adamın geldiğini görmüş.

Hemen seslenmiş:

Atlı emmi, şapırtısı tatlı emmi! Değirmene varasın, telli beyi göresin, incili mercan, sercili sercan, can kadın suya düşmüş diyesin.

Adam etrafına bakmış, kimseyi göremeyince şaşkınlıkla değirmene varmış ve olanları anlatmış.

😠 Küslengiç ve Deprengiç

Fare, adamın anlattıklarını duyunca hemen hanımının suya düştüğünü anlamış ve kopa kopa geri dönmüş. Böcek'in suda çırpındığını görmüş.

Fare: — Hanım ver elini, demiş.

Kara Böcük, inatçı bir tavırla reddetmiş: — Yok bey, sen geç kaldın. Ben sana küslengiç, demiş.

Fare, hanımını çıkarmak için birkaç kez daha ısrar etmiş, ama Kara Böcük inadını kırmamış ve her seferinde "Yook! Ben sana küslengiç," diye cevap vermiş.

Bunun üzerine sinirlenen Fare: — Ben de sana deprengiç, deprengiç, deprengiç, diyerek hanımını suda bırakıp yoluna gitmiş.