Kavgacı Kardeşler

Allah’ın kulu çokmuş, çok söylemesi günahmış, az söylemesi sevapmış. Bir ülkede yaşlı mı yaşlı bir kadıncağız varmış. Bu yaşlı kadın, altı oğlu ile yaşıyormuş. Ama oğulları kendi aralarında bir yarış içindelermiş. Her gün ben güçlüyüm, diye kavga ediyorlarmış. Kardeşlerin anneleri, oğullarının bu durumuna çok üzülüyormuş. Yaşlı kadın çaresiz çaresiz düşünüyormuş. Son çare olarak aklına ağanın yanına gitmek gelmiş. Yaşlı kadın bastonunu almış, ağanın yanına yola koyulmuş. Uzun uzun yürümüş. Sonunda ağanın yanına varmış. Durumu ağaya anlatmış. Ağa yaşlı kadını köyüne yolladıktan sonra kadının oğullarının yanına gelmelerini istemiş. Yaşlı kadın güç bela evine dönmüş. Oğulları hâlâ kendi aralarında kavga etmeye devam ediyorlarmış. Kavgadan dolayı annelerinin evden gittiğini bile fark etmemişler. Yaşlı kadın eve geri dönmüş, oğullarını ağanın yanına yollamış. Kardeşler kavga ede ede ağanın yanına doğru yola koyulmuşlar. Artık birbirleriyle o kadar çok kavga etmeye başlamışlar ki ağanın yanına ancak akşam vakti varabilmişler. Ağa, bu kardeşlere: — Sizi yanımda çalıştıracağım. Eğer verdiğim işleri hakkıyla yaparsanız size çok para vereceğim. Ama size verdiğim işi istediğim sürede yapmazsanız size yemek vermeyeceğim, demiş. Kardeşler yine aralarında tartışmaya başlamışlar. Büyük kardeş: — Aranızda en güçlü benim, sizin çalışmanıza gerek yok. Ben tek başıma ağanın verdiği işi yaparım, demiş. Hemen en küçük kardeş ortaya atılıp: — Sen çok yaşlandın. Ben daha gencim, ağanın verdiği işi ben kolaylıkla yaparım. Siz beni izleyin yeter, demiş. Bu kardeşler gibi diğer kardeşler de konuşmaya başlamışlar. Sabah olmuş. Ağa kardeşleri yanına çağırdıktan sonra onları büyük bir tarlanın başına götürmüş: — Bu tarlayı akşama kadar çapalayıp bitireceksiniz, demiş. Kardeşler hemen kazmaları ellerine almışlar. Tarlayı çapalamaya başlamışlar. Ama yine güç yarıştırmaya başlamışlar. Bu durum çalışmalarına engel oluyormuş. Akşama kadar kendi aralarında kavga ederek zaman geçirmişler. Ağa gelmiş, işin bitmediğini görünce çok sinirlenmiş. Kardeşlerin hepsini ceza olarak hapse atmış, söylediği gibi aç bırakmış. Kardeşler bu defa hapiste kavga etmeye başlamışlar. Ortanca kardeş: — Bana hep engel oldunuz. Aranızda en güçlü bendim. Ben tek başıma çalışsaydım akşama işleri bitirirdim, demiş. Diğer kardeşler de ortanca kardeş gibi söylenmeye başlamışlar. O akşam aç karnına kavga ederek uyumuşlar. Sabah olunca ağa, bu kardeşleri yine çağırtmış. Ağa sinirli sinirli, kardeşleri başka bir tarlaya götürmüş. Onlara: — Bu tarladaki buğdaylar akşama kadar biçilecek. Eğer bitmezse hapiste aç aç yatarsınız, demiş. Kardeşler kendi aralarında söylene söylene tırpanları ellerine almışlar. Tarlayı biçmeye başlamışlar. Yine birbirlerine engel olarak çalışmışlar. Buğdayın biçilmesini akşama kadar yetiştirememişler. Ağa bütün kardeşleri söylediği gibi yine aç bırakmış. Kavgacı kardeşlerin anneleri, oğullarını merak etmeye başlamış. Oğullarını görmek için ağanın yanına varmış. Ağaya oğullarını sormuş. Ağa durumu anlatmış. Yaşlı kadın oğullarının bulunduğu hapishanenin önüne gelmiş. Kardeşler annelerini görür görmez birbirlerini şikâyet etmeye başlamışlar. Yaşlı kadın bağırarak: — Eğer siz böyle aranızda kavga ederseniz, hep beraber çalışamazsanız, bu hapisten de çıkamazsınız, demiş. Kardeşler bu durumda, hapishaneden çıkamayacaklarını anlamışlar. Annelerine hak vermişler. Sabah olmuş, ağa yine kardeşleri yanına çağırtmış. Bu sefer onları başka bir tarlaya götürmüş. Bu tarla diğer tarlalardan daha büyükmüş. Ağa: — Bu tarlayı akşama kadar süreceksiniz. Eğer bitirirseniz çok para veririm. Ama bitiremezseniz hapisten hiç çıkamazsınız, demiş. Kardeşler hep birlikte çalışmaya başlamışlar. Akşam olmadan işi bitirmişler. Ağanın yanına gitmişler. Ağa: — Kimin daha güçlü olduğunu şimdi gördünüz. Birlik olduğunuz zaman sizden güçlüsü yok, demiş. Ağa kardeşlerin paralarını vermiş. Kardeşler ondan sonra hiç kavga etmemişler. Annelerini de bir daha hiç üzmemişler. Asıl gücün birlikten doğduğunu anlamışlar. Hayatları boyunca birbirlerine destek olarak ilerlemişler. Gökten üç elam düşmüş, biri yardımsever insanların başına, biri dayanışma içinde olanların başına, biri de birlikten kuvvet doğuranların başına…