Kurnaz Horoz

Bir varmış, bir yokmuş, Allah’ın kulu çokmuş, çok demesi günahmış. Köyün birinde yaşayan bir horoz varmış. Günlerden bir gün bu horoz, bir ceviz ağacının dalına çıkmış, ötüyormuş. O esnada bir ceviz horozun kafasına düşmüş. Horoz panikle: — Abov! Dünya batıyor, diyerek daldan atlayıp kaçmaya başlamış. Kaçarken kaçarken yolda bir tilki ile karşılaşmış. Tilki, horoza sormuş: — Nereye gidiyorsun horoz kardeş, demiş. — Vallahi dünya batıyor, tilki kardeş! Ondan kaçıyorum, demiş. — O zaman ben de sana arkadaş olayım, birlikte kaçalım, demiş tilki. — Olur, gel, demiş horoz da. Bunlar birlikte koşmaya başlamışlar. Biraz koştuktan sonra tilki yorulmuş: — Horoz kardeş, ben çok yoruldum, demiş. Horoz da: — İstersen karnıma gir, öyle devam edelim, demiş. Tilki, kabul etmiş. Horozun karnına girmiş. Horoz koşmaya devam etmiş. Koşarken koşarken horozun karşısına bir kurt çıkmış: — Nereye gidiyorsun, horoz kardeş, diye somuş. — Valla dünya batıyor! Ondan kaçıyorum kurt kardeş, demiş. — Amanın! Ben de sana yoldaş olayım mı, demiş kurt. — Gel, olur tabii, demiş horoz da. Bunlar koşmaya başlamışlar ama bir süre sonra kurt da yorulmuş: — Ben çok yoruldum horoz kardeş, demiş. Horoz da: — İstersen karnıma gir, öyle devam edelim, demiş. Kurt, kabul etmiş. Horozun karnına girmiş. Horoz bir süre daha koştuktan sonra bir küllüğe varmış. Küllüğü didiklemeye başlamış. Orada bir altın bulmuş: — Ü ürü ü ü ü! Küllükte bir altın buldum, sahipsizdi aldım, diye ötmeye başlamış. Köyün ağası da oradan geçiyormuş. Horozun söylediklerini duyunca horozu tutup eve getirmiş. Elindeki altını almış. Horozu da sahiplenmiş. Ağanın adamları horozu alıp ahıra koymuşlar. Akşam olunca horoz, karnındaki kurda seslenmiş: — Çık kurt paşa, kurt paşa! Rızkın çıktı, çok yaşa, demiş. Kurt horozun karnından çıkmış. Ağanın mallarını yedikten sonra tekrar horozun karnına girmiş. Sabah olmuş, ağanın adamları ahıra gelmiş. Bir de bakmışlar ki ne görsünler? Ağanın koyunları hep yenmiş. Horozun gücü koyunu yetmez diye horozdan şüphelenmemişler. Ama horoz ahırda yalnız kalmasın diye horozu alıp kümese koymuşlar. Horoz bu sefer de karnındaki tilkiye seslenmiş: — Çık tilki paşa, tilki paşa! Rızkın çıktı, çok yaşa, demiş. Böyle deyince tilki, horozun karnından çıkmış. Kümesteki tavukları yemiş, sonra da horozun karnına geri girmiş. Sabah kalkmışlar ki kümeste horozdan başka bir şey yok. Bu işte bir bit yeniği var diye ağa, horozu kesmeye karar vermiş. Bunun üzerine horoz, tilki ile kurda seslenmiş. Onlar birden horozun karnından çıkmışlar. Ağa karşısında kurt ile tilkiyi görünce ne yapacağını şaşırmış. Horoz da ağaya: — Ya altınımı geri verirsin ya da kurt ve tilkimle burada baş başa kalırsın, demiş. Ağa can havliyle cebindeki altını hemen horoza vermiş. Horoz, kurt ve tilki, ağayı kümese kapatıp oradan uzaklaşmış. Sonra horoz arkadaşlarına: — Şimdi dünya yeniden doğdu arkadaşlar, artık kaçmamıza gerek yok, demiş. Böylece üç arkadaş dostluklarını birlikte yaşayarak sürdürmüşler. Ömürlerinin sonun kadar birbirlerine yardım etmişler.