Tembel Ahmet Masalı

Tembel Ahmet Masalı: Karlı Bir Ders

Evvel zaman içinde, bir Tembel Ahmet varmış. Bu Ahmet, iş yapmayı hiç sevmezmiş. Yaptığı işleri de ancak karısının zoruyla yaparmış. El, odun kesmeye gidermiş; Ahmet yatarmış. El, ekin ekermiş; bu, evde yatarmış. Herkes hasadı bitirip harmana inmişken, bu, daha ekini biçecek olurmuş.

Herkes kış gelmeden ekinini ekmiş; Tembel Ahmet ekmemiş.

Kar ile Yapılan Tuhaf Anlaşma

Ahmet, bu tembelliğini haklı çıkarmak için Kar'ın yanına gidip onunla ilginç bir anlaşma yapmış. Kar, Ahmet’e söz vermiş:

— Ben gelmeden sana haber veririm. Sen beni gözle, takip et.

Ahmet de bu rahatlığın tadını çıkararak yatmaya devam etmiş. Bir gün karısı endişeyle gelip Ahmet’e sitem etmiş:

— Ahmet, herkes ekin ekiyor. Sen daha burada yatıyorsun. Yarın kar yağar, ekin de ekemezsin.

Tembel Ahmet, karısını rahatlatmaya çalışmış:

— Hanım, ben karla anlaştım. Sen merak etme! Kar, bana söyleyecek ne zaman yağacağını, ben de o zaman ekinimi ekeceğim.

Karısı çaresiz: "Peki, öyleyse sen bilirsin," demiş.

Tembelliğin Aşama Aşama Gelen İşaretleri

Kısa süre sonra kar, yüksek dağların başına yağmış. Tembel Ahmet buna hiç aldırış etmemiş. Karısı, karın yağdığını görünce uyarmış:

— Ahmet, kar yüksek yerlere yağdı, buraya da gelecek.

Ahmet yine aynı cevabı vermiş: "Yok, o bana söyleyecek."

Birkaç gün sonra kar, daha aşağılara, tepelere yağmış. Tembel Ahmet yine bu duruma aldırış etmemiş. Karısı endişeyle ne kadar uyarsa da, Tembel Ahmet hep aynı sözde ısrarcı olmuş:

— Hanım, sen acele etme. Kar gelip bana söyleyecek.

Birkaç gün sonra kar, en sonunda ovalara yağmış. Ahmet'in karısı: "Bak Ahmet, kar yağacak, sen ekin ekemeyeceksin," demiş. Ahmet ise inatla: "Ben o ekini ekeceğim, karla konuştuk, arkadaş olduk dedim ya!" diye cevap vermiş.

Karın Cevabı ve Acı Gerçek

Bir sabah Ahmet ile hanımı erkenden kalkmışlar. Bir de bakmışlar ki, kar kapıyı kilitlemiş! Kapıyı itmişler ama kardan dışarı çıkamamışlar.

Ahmet’in hanımı: "Hani kar gelip sana söyleyecekti?" diye sormuş.

Tembel Ahmet sinirlenmiş. Eline aldığı kürekle kapıyı açmaya çalışırken, kara seslenmiş:

— Arkadaş, hani sen bana gelmeden söyleyecektin!

Kar da Ahmet’e cevap vermiş:

— Eee, arkadaş, ben şu dağın başına yağdım. Görmedin mi?

— Gördüm, demiş Ahmet.

— Aşağıdaki tepelere yağdım. Görmedin mi?

— Onu da gördüm, demiş.

— Ovalara yağdım. Görmedin mi?

— Onu da gördüm, demiş Ahmet.

Ahmet böyle deyince kar, son sözünü söylemiş:

— Ben zaten sana söyleyerek geldim. Sen anlamadın. Ben daha ne yapayım!

Masalın Öğüdü

Ahmet o yılı açlık içinde geçirmiş ama aklı başına gelmiş. Sonraki yıllar, daha dikkatli, akıllı ve çalışkan olmuş.

Sütten ağzı yanan Ahmet, işini hiç son güne bırakmamış. Artık doğanın işaretlerini okumayı öğrenmiş ve refah, huzur içinde yaşamış.