Akılsız Padişah ve Genç

Bir ülkede bir padişah varmış. Bu padişah nedense yaşlılara düşmanmış. Yaşı ilerleyenin, saçı sakalı beyazlayanın sonu gurbetmiş. Yine ülkede hiç yaşlı kalmasın diye bir icraatlar yapmaya başlamış. Nerde yaşlı varsa yakalatıp ülkeden sürgün ediyormuş. Halk çok çaresizmiş. Köyde yaşayan bir genç, padişah babasını gurbete göndermesin diye onu bir mağaraya saklamış. Padişahın askerleri yaşlıları götürmüşler ama bu adamı götürememişler. Genç, her gün babasının yemeğini suyunu götürüyor, ihtiyaçlarını karşılıyormuş. Bir gölde bir elmas varmış. Günlerden bir gün, padişah ve ahalisi o elması almaya çalışıyormuş. Kim girdiyse alamamış. Genç bu durumu duymuş. Gidip babasına söylemiş. Babası ona yapacaklarını anlatmış. Genç bir gün sonra oraya gitmiş, bakmış ki halkın ileri gelenleri suya dalıyormuş ama elması alamadan geri çıkıyorlarmış. Genç: — Ben bu elması alırım, demiş. Kimse inanmamış. Padişah: — Tamam, al bakalım, demiş. Genç babasının tarif ettiği ağaca tırmanmış. Yumruk büyüklüğündeki elması almış. Herkes çok hayret etmiş. — Biz bunu neden düşünemedik, demişler. Padişah bu gence: — Seni bir imtihandan daha geçireceğim, eğer başarırsan seni vezir yaparım, demiş. Genç eve gidip babasına durumu anlatmış. Babası: — Oğlum eğer hayvanlarla ilgili olursa sorular, yerinde duramayan hayvan, gençtir. Eğer insanlarla ilgili olursa sorular sen padişahın durumuna uygun cevap ver, demiş. Padişah genci imtihana başlamış. Uzakta duran iki atı göstermiş. — Hangisi genç, demiş. Genç: — Tabii yerinde duramayan genç, demiş. Padişah bu cevabı çok beğenmiş. Bunu nereden öğrendiğini sormuş. Genç de babasından öğrendiğini tüm gerçekliğiyle anlatmış. Padişah yaptığı hatayı fark emiş. Ülkesinden gönderdiği tüm yaşlıları geri getirtmiş. O günden sonra da yaşlılara hep hürmet göstermiş. Genci de kendisine vezir yapmış. O günden sonra padişahın ülkesinde herkes huzur içinde yaşamış.