Vezir ile Tembel Genç

Evvel zaman içinde, devrin padişahının bir veziri varmış. Bu vezir, çok bilgili bir devlet adamıymış. İnsanlar bu vezire akıl danışırlarmış. Vezirin söylediği sözlere değer verilir, nasihatleri dinlenirmiş. Bu ülkede yaşayan bir adam varmış. Bu adamın hayattan hiç zevk almayan, sorumluluklarını bilmeyen bir oğlu varmış. Hayatını nasıl yöneteceğini bilmezmiş. Babası oğlunun bu durumu karşısında çaresiz kalmış. Onu vezire götürmeye karar vermiş: — Elbet bir yol gösterir, demiş. Vezirin yaşadığı sarayda çok güzel bir bahçe varmış. Bu bahçeye giren bir daha çıkmak istemezmiş. Vezir, bu gencin eline bir kaşık su vermiş, sonra da ona: — Bu bahçeye gir, istediğin gibi gez, dolaş ama elindeki kaşığın içindeki suyu dökme, demiş. Genç, elindeki kaşıkla beraber bahçeyi gezmeye başlamış. Gördüğü güzellikler karşısında hayran kalmış. Çiçeklerden, ağaçlardan gözünü alamamış. Genç, bahçeyi gezdikten sonra vezirin yanına gelmiş. Kaşıktaki suyun döküldüğünü gören vezir, gence şu nasihatte bulunmuş: — İşte hayat bu gördüğün bahçe gibi güzel bir bahçedir. Önemli olan bu bahçenin güzelliklerine dalmadan elindekilerin kıymetini bilerek yaşamaktır. Bak evlat, önemli olan yükünün ağırlığı ya da hafifliği değildir. Önemli olan sorumluluklarınla birlikte dünyadan güzellikleri alabilmendir. Güzel bir hayat yaşayabilmenin yolu sorumluluğu kendi eline almaktır, demiş. Genç adam hatasını anlamış. O günden sonra hayatına yön vermiş. Sorumluluklarını yerine getirmiş. Ömrünün sonuna kadar da kimseye muhtaç olmadan, bilinçli ve huzur içinde yaşamış.